نشست انتقال تجربه «مدیریت داوطلبان» از نگاه انجمن ارفک

فلسفه وجودی کارگاه

سال ۱۳۹۵ چند جوان دغدغه‌مند تصمیم گرفتند در دروازه‌غار تهران فضایی امن برای کودکانی بسازند که آموزش برایشان یک امتیاز دور از دسترس بود. آنها منابع مالی زیادی نداشتند، اما یک انتخاب کردند: این راه را با دست‌های داوطلبان بسازند. همان انتخاب، امروز شبکه‌ای بیش از ۳۰۰۰ داوطلب متخصص شده که پشت سر هم، سال‌هاست این مسیر را زنده نگه داشته‌اند؛ از پایگاهی کوچک در دروازه‌غار تا خدمت‌رسانی به بیش از ۲۰ هزار کودک، از ۱۱۸ مهرآموزی که راه‌شان به دانشگاه باز شد تا سه مدرسه‌ای که در مناطق کمتر برخوردار ساخته شد.

این کارگاه داستان داوطلبان انجمن روشنگران فردای کودک (ارفک) است. مدیران ارفک، در این کارگاه روایت این داستان و آنچه پشت آن ساخته‌اند را مستقیم با مدیران و کارشناسان سایر سازمان‌های مردم‌نهاد در میان می‌گذارند تا نقطه‌ای برای الهام‌گیری و درس‌آموزی شود.

فعالیت داوطلبانه در ارفک

خیلی از سازمان‌ها به داوطلب به چشم یک کمک موقت نگاه می‌کنند؛ کسی که وقتی حجم کار زیاد است، خلا را پر می‌کند. ارفک از همان ابتدا مسیر دیگری رفت. آنها ظرفیت داوطلب را نه یک راه‌حل موقت، که پیشران اصلی برای انجام کارهای بزرگ دیدند. برای این نگاه حتی واژه‌ای در دل سازمان ساخته‌اند: «مهر،بانان»، نامی که به داوطلب هویت و جایگاه می‌دهد، نه فقط وظیفه. این دقت در نگاه انسانی و مدیریتی به داوطلب است که به ارفک اجازه داده کارهایی در مقیاس بزرگ را با تکیه بر مردم پیش ببرد، بدون اینکه کیفیت کار یا کرامت کسی که کمک می‌کند، در نظر گرفته نشود.

نشست‌های انتقال تجربه با هدف ارائه یک مطالعه موردی موفق از سازمان‌های مردم‌نهاد برگزار می‌شوند. در این نشست‌ها یکی از اعضای موسسه‌های نیکوکاری به بیان دانش و تجربه سازمان خود در یک موضوع خاص می‌پردازد.

سرفصل‌های ارائه

• از یک دغدغه داوطلبانه تا یک سازمان: داستان شکل‌گیری ارفک و چگونگی شکل‌گیری کار داوطلبانه
• داوطلب به عنوان سرمایه: نگاه ارفک به داوطلبانش به عنوان سرمایه انسانی سازمان
• از جذب تا ماندگاری: فرایند و روش‌هایی که ارفک برای پیدا کردن و نگه داشتن داوطلب ساخته است
• رشد و مسئولیت‌پذیری: چگونگی ارزیابی عملکرد داوطلبان و همراهی با رشدشان در سازمان
• صمیمیت، نسل و جوانی: مدیریت رابطه‌های نزدیک، فاصله نسلی و انرژی داوطلبان جوان

در این کارگاه به چه خروجی‌ای می‌رسید؟

شرکت‌کنندگان با روایت دست‌اول یک تجربه‌ چندساله همراه می‌شوند، نه یک چارچوب تئوریک. با نگاه ارفک به داوطلب به عنوان سرمایه انسانی آشنا می‌شوند، با مسیری که یک داوطلب از لحظه جذب تا ماندگاری در سازمان طی می‌کند، با روش‌هایی که ارفک برای ارزیابی و رشد داوطلبانش به کار برده، و با تجربه‌ مدیریت رابطه‌های نزدیک و فاصله نسلی در دل یک تیم داوطلبی.

مخاطبان

مدیران عامل، اعضای هیئت‌امنا و هیئت‌مدیره، مدیران و کارشناسان سرمایه انسانی و جذب داوطلبان موسسه‌‌های نیکوکاری و خیریه و سازمان‌های مردم‌نهاد

درباره مدرس

آصفه کامرانی

آصفه کامرانی، متولد ۱۳۶۵، مدرس دانشگاه و مربی کودکان کار و کودکان بازمانده از تحصیل است. او در رشته زیست‌شناسی سلولی-تکوینی تحصیل کرده و بیش از ۱۵ سال است که در حوزه فعالیت‌های اجتماعی حضور دارد. آصفه کامرانی همواره تلاش کرده است در کنار کودکان حضور داشته باشد، آنها را ببیند و بشنود و متناسب با نیازهایشان، به اندازه توان خود بستری برای یادگیری و رشدشان فراهم کند.

معین کامرانی

معین کامرانی، متولد ۱۳۷۳، دانش‌آموخته رشته مهندسی صنایع است. او از ۱۸ سالگی و پس از پایان کنکور، فعالیت خود را در کنار خواهرش، آصفه کامرانی، با آموزش ریاضی به کودکان کار آغاز کرد. او در سال‌های فعالیت اجتماعی خود تلاش کرده است سبک زندگی و تجربه زیسته کودکان آسیب‌دیده اجتماعی در نقاط مختلف ایران را به رسمیت بشناسد و در مسیر توسعه کودکی همراه آنها باشد. معین کامرانی این مسیر را بخشی از رشد شخصی خود می‌داند و معتقد است همراهی با کودکان و تلاش برای توسعه کودکی، به رشد و یادگیری خودش نیز کمک کرده است.