بحران درازمدتی که براثر پاندمی به وجود آمد منجر به تغییرات عمدهای در سراسر جوامع شده است. اگر نحوه تعامل افراد با یکدیگر، با موسسات و سازمانها بهطور دائمی تغییر یابد، میتواند منجر به تغییرات پایدارتری در خیلی از بخشها شود.
به گزارش وبسایت بنیاد کمکهای خیرخواهانه (CAF)، محرکهای بلندمدت کلانی همچون محرکهای اقتصادی، فرهنگی، فناوری، نظارتی، همچنین تغییرات بزرگ اجتماعی و جهانی بر چشمانداز نیکوکاری تاثیر دارند. در حالی که نگاه به آینده بیش از هر زمان دیگری دشوار شده است، بسیار حیاتی است که سعی شود روندهای اصلی شناسایی و درک شوند؛ همچنین در مورد سناریوهای احتمالی آینده فکر شود.
پرداخت آنلاین
با شروع پاندمی تراکنشهای مالی بیش از پیش بهصورت آنلاین انجام میشوند. برای نمونه، بررسیهای انجام شده در انگلستان نشان میدهند که با شروع نخستین قرنطینه، فروش اینترنتی از 19درصد در ماه فوریه به بیش از 30 درصد در ماه می 2020 افزایش یافت. اما در ماه اوت 2020 پس از بازگشایی مغازهها، فروش اینترنتی به 26 درصد کاهش پیدا کرد و با انجام قرنطینههای بعدی استقبال از فروش اینترنتی دوباره افزایش یافت.
این بحران ضربه شدیدی به بخش نیکوکاری وارد کرده است، زیرا باعث شد بسیاری از فعالیتهای مهم این بخش از جمله آموزش، جمعآوری کمکهای مالی و ارائه خدمات که بهطور سنتی و حضوری انجام میشد، یکشبه تعطیل شوند، ولی در عین حال نیاز به خدمات آنها متوقف نشد و در اکثر موارد نیز با افزایش مواجه شد.
شواهد نشان میدهد اگرچه در دوران پاندمی جمعآوری کمکهای مالی بهصورت حضوری کاهش چشمگیری داشته، اما کمک به این سازمانها بیش از هر زمان دیگری بهصورت آنلاین انجام شده است. رشد پرداخت و کمکهای آنلاین به بخش نیکوکاری به خاطر گسترش پلتفرمها و اپلیکیشنهایی است که افراد را قادر میسازند که بتوانند اهداف و ماموریتهای این موسسات و سازمانها را مورد حمایت قرار دهند. به نظر میرسد یکی از اثرات چرخش اجباری به سمت دیجیتال شدن که همه باید آنرا به کار میگرفتند، در طول پاندمی رخ داده و باعث تسریع این روند شده است.
در حالی که هنوز باید منتظر بود و دید که آیا این تغییر رفتار در دنیای نیکوکاری پس از پاندمی دائمی میشود یا خیر، باید به این واقعیت نیز اشاره کرد که توانایی موسسات نیکوکاری در جمعآوری و پردازش کمکهای آنلاین بیش از پیش اهمیت دارد.
تسریع در روند بکارگیری برنامههای آنلاین
موسسات نیکوکاری به تغییرات پیرامون خود واکنش نشان دادهاند و شروع به بکارگیری روشهای عملیاتی مختص به خود کردهاند تا تواناییهایشان را برای درخواست و دریافت کمکهای آنلاین افزایش دهند. نتیجه تحقیقات انجام شده در انگلستان نشان میدهد که از هر پنج موسسه نیکوکاری، یکی از آنها برنامههای خود برای جمعآوری کمکهای مالی بهصورت آنلاین را تسریع کرده است.
با این حال، به نظر میرسد که شواهد نگرانکنندهای از کوتاهی در بکارگیری ابزار دیجیتال در بعضی از بخشها وجود دارد. یافتهها نشان میدهند یکی از هر 10 موسسه نیکوکاری اعلام کردهاند که توانایی تهیه تکنولوژی لازم برای سازگاری با وضعیت جدید برای جمعآوری کمکهای مالی را ندارند.
براساس تحقیقاتی که در اواخر سال 2020 انجام شد، از موسسات نیکوکاری سوال شده که آیا پاندمی حرکت به سمت جمعآوری کمکها بهصورت آنلاین را تسریع کرده است؟ 53 درصد از آنها اعلام کردند که نیاز است رویکرد جمعآوری کمکهای مالی تغییر کند و آنلاین شود، 46 درصد اظهار داشتند که به احتمال زیاد نیکوکاران از روش پرداخت آنلاین استقبال میکنند و 47 درصد گفتند که روشهای جمعآوری کمکهای مالی خود را قبلا تغییر داده بودند. اما زمانی که از آنها پرسیده شد آیا هماکنون از روشهای آنلاین جمعآوری کمکهای مالی استفاده میکنند، 62 درصد از پاسخها منفی بود.
یافتهها نشان میدهد گرچه که حدود سه چهارم (77 درصد) از رهبران موسسات نیکوکاری به استفاده از تکنولوژی باور دارند، اما فقط یک پنجم (18 درصد) از آنها اذعان داشتند که میدانند چطور جمعآوری کمکهای مالی بهصورت آنلاین را بهطور موثر مدیریت کنند.
چشمانداز وسیعتر
ممکن است فقط روشهای کمک نباشند که تغییر میکنند. بهعنوان نمونه آیا مفهوم اینکه چه چیزی کمک نیکوکارانه محسوب میشود هم در حال تغییر است؟ نشانههایی وجود دارد که بله ممکن است. بسیاری از آنها مربوط به روندهایی است که از قبل وجود داشتهاند، اما با شیوع بحران کووید-19 تسریع شدهاند. بهعنوان مثال، افزایش گروههای کمکهای متقابل در دوران پاندمی حاکی از رشد تمایل افراد برای مشارکت بیشتر است. به نظر میرسد که نقش شبکههای اینترنتی که در جنبشهای اجتماعی در سالهای اخیر بسیار پر رنگ بودهاند نیز در دوران پاندمی پررنگتر شدهاند.
ارتباط با موسسات نیکوکاری و حمایت از اهداف آنها
اعتماد به موسسات نیکوکاری افزایش یافته است. دلایل بالقوه زیادی برای این موضوع وجود دارد که ممکن است این اعتماد به خاطر پاندمی باشد. در سال گذشته میلادی موسسات نیکوکاری از پوشش رسانهای بهتری برخوردار شدند، بهخصوص آن دسته از موسساتی که برای کمک به افراد متاثر از پاندمی در خط مقدم کمکرسانی قرار داشتند.
تغییرات در محبوبترین حوزهها
از افراد پرسیده شده است که آیا پاندمی بر کمکهای نیکوکارانه آنها تاثیری داشته است و باعث ایجاد تغییر در آن شده است یا خیر. کمی بیش از یک دهم (11 درصد) از آنها اظهار داشتند که به دلیل کووید-19 به یک جای جدید کمک کردهاند، حدود یک ششم (17 درصد) هم اعلام کردند به موسسات نیکوکاری که از سرویس سلامت همگانی حمایت میکنند کمک مالی کردهاند. یافتهها همچنین نشان میدهد که با شیوع موج نخست پاندمی در سال 2020 کمک به بیمارستانها و آسایشگاهها افزایش یافت که در سال 2019 رتبه چهارم محبوبیت را داشتند.
در حالی که دادهها حاکی از آن است کمکهای نیکوکاران افزایش قابل توجهای یافته است و در نیمه اول سال 2020 نسبت به مدت مشابه سال قبل از آن بیشتر بوده است، تغییر در رفتارهای نیکوکاری میتوانسته برای موسسات بار مالی داشته باشد، به همین خاطر نتوانستهاند از تداوم این سخاوت بهرهمند شوند. اما باید دید که آیا این تحولات موقتی هستند یا به مرور زمان ماندگار خواهند شد.
چشمانداز کوتاهمدت و میانمدت
در حالی که بهتدریج پاندمی با واکسینه کردن مردم در سراسر دنیا در حال کنترل است، دو عامل عمده، شکلگیری روند نیکوکاری را تحت تاثیر قرار میدهند: ابعاد و ماهیت رکود اقتصادی احتمالی و پاسخ به آن از سوی افراد و دولتها.
حال این پرسش مطرح است که آیا سناریوی پس از سال 2008 اتفاق میافتد که در آن نیکوکاری به سرعت احیا شد، یا اینکه تاثیر اجتماعی و اقتصادی کووید-19 شدیدتر خواهد بود تا جایی که چشمانداز نیکوکاری را دگرگون خواهد کرد. پاسخ به این پرسش به ماهیت بهبود و نحوه مدیریت آن توسط دولتها با توجه به شدت بحران بستگی دارد.