۱۰ مدل از بودجه غیرانتفاعی‌ها

| مقاله‌ها | 0 دیدگاه
زمان تقریبی مطالعه : 7 دقیقه
نسخه مناسب چاپ

تامین مالی یک موضوع ثابت گفتگو میان رهبران موسسات غیرانتفاعی است. در این دوران سخت اقتصادی، پرسش­‌ها در این رابطه نیز مدام تکرار می‌­شوند. اما متاسفانه، پاسخ­ آن­ها به راحتی در دسترس نیستند؛ زیرا رهبران موسسات غیرانتفاعی بجای تهیه بودجه درگیر خلق برنامه‌­های پیچیده برای سازمان­‌های خود هستند و نیکوکاران نیز به دنبال دانستن تاثیرات کمک‌­های مالی خود هستند. در این گزارش، ۱۰ مدل برای بهبود جمع­‌آوری کمک­‌های مالی ارائه شده است.

تامین مالی یک موضوع ثابت گفتگو میان رهبران موسسات غیرانتفاعی است. در این دوران سخت اقتصادی، پرسش­‌ها در این رابطه نیز مدام تکرار می‌­شوند. اما متاسفانه، پاسخ­ آن­ها به راحتی در دسترس نیستند؛ زیرا رهبران موسسات غیرانتفاعی بجای تهیه بودجه درگیر خلق برنامه‌­های پیچیده برای سازمان­‌های خود هستند و نیکوکاران نیز معمولا به دنبال دانستن تاثیرات کمک‌­های مالی خود هستند. این موضوع باعث می‌­شود تا از بودجه به خوبی استفاده نشود.

به گزارش وب‌­سایت استنفورد سوشیال اینوویشن ری­ویو (Stanford Social Innovation Review)، مسائل مالی در سازمان‌­های انتفاعی در قیاس با سازمان­‌های غیرانتفاعی بسیار شفاف هستند. این امر موجب شده است تا نحوه فعالیت مشاغل مختلف، از اصول شناخته شده‌­ای به عنوان مدل‌­های کسب و کار پیروی کنند. اگرچه لیست مشخصی از مدل­ کسب و کارهای شرکتی وجود ندارد، اما معنای آنها این است که سرمایه‌­گذاران و مدیران با به کار بردن جملاتی کوتاه از نحوه عملکرد آن شرکت مطلع می‌­شوند.

ارزش جملات خلاصه و کوتاه این است که به رهبران کسب و کارها اجازه می‌­دهد تا به سرعت و به روشنی بیان کنند که برای موفقیت در بازار چه استراتژی دارند، و به سرمایه‌گذاران این امکان را می‌­دهد تا از مدیران درباره چگونگی درآمدزایی سوال کنند. این سوال و جواب احتمال موفقیت در کسب و کارها را افزایش می‌­دهد.

در مقایسه با سازمان‌­های انتفاعی، در حوزه غیرانتفاعی­‌ها در مورد استراتژی‌­های طولانی مدت تامین بودجه یک سازمان به‌ندرت واضح و روشن صحبت می­‌شود. در مطالعاتی که به تازگی انجام شده، ۱۰ الگو برای موسسات غیرانتفاعی شناسایی شده است که معمولا توسط سازمان­‌های غیرانتفاعی بزرگ در آمریکا مورد استفاده قرار می‌­گیرند. با فهم این ۱۰ مدل از بودجه، رهبران موسسات غیرانتفاعی می‌­توانند از روش ارزشمند دنیای انتفاعی‌­ها برای استراتژی مالی بلندمدت استفاده کنند.

دریافت­‌کنندگان خدمات، مشتری نیستند

یکی از دلایلی که چرا بخش غیرانتفاعی­‌ها مدل­‌های واژگان مالی خود را توسعه نداده این است که اداره یک سازمان غیرانتفاعی پیچیده‌­تر از اداره کسب و کاری در همان اندازه است. هنگامی که یک کسب و کار راهی برای ارج نهادن برای مشتری پیدا می‌­کند، منبع درآمدی خود را پیدا کرده است. مشتری هزینه را پرداخت می‌­کند. وقتی که یک سازمان غیرانتفاعی راهی برای ایجاد ارزش برای یک دریافت‌­کننده خدمات (مثلاً ادغام زندانی در جامعه یا نجات یک گونه در معرض خطر) پیدا می‌­کند، منبع درآمدی برای خود ایجاد نکرده است. ایجاد منبع درآمدی برای چنین پروژه‌­ای یک مرحله جداگانه است. به همین خاطر است که از اصطلاح مدل بودجه به جای مدل تجاری استفاده می­‌شود. یک مدل تجاری شامل گزینه­‌هایی در مورد ساختار هزینه و پیشنهاد ارزش برای ذینفع است. در حالی که، یک مدل بودجه فقط بر بودجه تمرکز دارد، نه برنامه‌­ها و خدمات ارایه شده به دریافت‌­کنندگان خدمات.

مدیران سازمان‌­های غیرانتفاعی می­‌توانند از ۱۰ مدل بودجه برای بهبود جمع­‌آوری کمک­‌های مالی و مدیریت سازمان­‌های خود استفاده کنند، اما با بزرگ­تر شدن سازمان‌­های غیرانتفاعی مفید بودن این مدل‌­ها اهمیت خاصی پیدا می‌­کند.

تحقیقات در مورد سازمان­‌های غیرانتفاعی بزرگ نیز این موضوع را تایید می‌­کند. در مطالعه‌­ای که به تازگی انجام شده است، ۱۴۴ سازمان غیرانتفاعی مورد شناسایی قرار گرفتند که از سال ۱۹۷۰ تاسیس شده‌­اند و توانسته‌­اند سالانه ۵۰ میلیون دلار یا بیشتر کسب کنند. هر یک از این سازمان‌­های غیرانتفاعی دارای یک مدل بودجه توسعه یافته بودند که با پیگیری منابع خاص مالی رشد کردند.

۱۰ مدل بودجه

۱- ارتباط­‌دهنده صمیمی

برخی از سازمان‌­های غیرانتفاعی بخش عمده رشد خود را مدیون تمرکز بر عواملی هستند که در زمره نگرانی‌­های توده مردم با هر سطح درآمدی قرار دارند. این سازمان­‌ها مسیری ساختارمند برای ایجاد ارتباط بین این افراد ایجاد می‌­کنند، مسیری که هیچ یک از آنان هرگز در آن قرار نداشته‌­اند. سازمان­‌های غیرانتفاعی که این رویکرد را در پیش می‌­گیرند، از یک الگوی بودجه­‌ای استفاده می‌­کنند که ما نام ارتباط­‌دهنده صمیمی را بر آن می‌­نهیم. برخی از مهم­ترین عوامل از این دست را می­‌توان در حوزه­‌های تحقیقاتی محیط­ زیست، بین‌­الملل و بهداشت و درمان یافت.

۲- ایجادکننده ذینفعان

برخی از سازمان‌­های غیرانتفاعی هزینه خدماتی را می‌­پردازند که به افراد خاص ارایه می‌­شود. این ارایه خدمات اما بر افرادی تکیه دارد که در گذشته از محل کمک‌­های مازاد از این خدمات بهره برده‌­اند. این مدل بودجه­‌ای را ایجادکننده ذینفعان می‌­نامیم. بهترین نمونه­‌های این نوع بودجه­‌ها بیمارستان‌­ها و دانشگاه‌­ها هستند. بخش عمده بودجه این سازمان‌­های غیرانتفاعی از مبالغی می­‌آید که ذینفعان برای خدماتی که غیرانتفاعی‌­ها ارایه می‌­کنند، می‌­پردازند. اما کل هزینه ارایه خدمات با این مبالغ پوشش داده نمی­‌شود و در نتیجه آن سازمان غیرانتفاعی تلاش می‌­کند با افرادی که از خدمات بهره ­گرفتند، ارتباط درازمدتی برقرار کنند و حمایت‌­های تکمیلی خود را ارایه کنند و به همین دلیل نام “ایجادکننده ذینفعان” بر آن نهاده شده است.

۳- برانگیزاننده اعضا

برخی از سازمان­‌های غیرانتفاعی که بر کمک‌­های فردی تکیه دارند از الگوی بودجه‌­ای استفاده می­‌کنند که ما نام “برانگیزاننده اعضا” را بر آن می‌­نهیم. این افراد (که اعضای سازمان غیرانتفاعی هستند) به این دلیل پول اهدا می‌­کنند که آن موضوع با زندگی روزمره آن­ها در ارتباط است و چیزی است که آن­ها از مزیت جمعی آن بهره خواهند برد. این سازمان­‌ها عمدتا درگیر موضوعاتی همچون مذهب، محیط ­زیست، هنر، فرهنگ و مسایل بشردوستانه هستند.

۴- شرط­ بند بزرگ

تعدادی از سازمان‌­های غیرانتفاعی وجود دارند که برای تامین هزینه­‌های فعالیت‌­های خود متکی به اهداهای بزرگ از جانب معدودی از اشخاص یا بنیادها هستند. این مدل بودجه «شرط­­ بند بزرگ» نامیده می‌­شود. معمولا نیکوکار نخست، خود موسس نیز هست، کسی که می­‌خواهد با یک مشکل مقابله کند و آن مشکل برای وی عمیقا جنبه شخصی دارد.

۵- تامین‌­کننده دولتی

بسیاری از موسسات غیرانتفاعی با آژانس‌­های دولتی کار می­‌کنند تا خدمات اجتماعی ضروری همچون مسکن و آموزش را که پیش­تر دولت برای آنها بودجه تعریف کرده و اختصاص داده است، ارایه کند. موسسات غیرانتفاعی که این خدمات را ارایه می‌­کنند از یک مدل بودجه­‌ای بهره می­‌برند که ما نام آن را تامین‌­کننده دولتی می­‌گذاریم.

۶- بدعت‌­گذار سیاست

برخی از موسسات غیرانتفاعی به پول دولتی وابسته هستند و از مدلی بهره می‌­گیرند که ما نام بدعت­‌گذاری سیاست بر آن می­‌نهیم. این موسسات غیرانتفاعی روش‌­هایی نو را ابداع می‌­کنند برای پاسخگویی به آن دسته از مسائل اجتماعی که با برنامه­‌های بودجه‌­ای موجود دولت هم­خوانی ندارند. آنها این روش‌­های مکمل را معمولا با ارایه راه­‌حل‌­هایی عرضه می­‌کنند که موثرتر و کم‌­هزینه‌­تر از برنامه­‌های موجود دولت هستند.

۷- واسطه ذینفع

برخی موسسات غیرانتفاعی برای تهیه و ارایه خدمات با بودجه دولتی به ذینفعان با یکدیگر رقابت می‌­کنند. مدلی که چنین موسساتی مورد استفاده قرار می‌­دهند مدل واسطه ذینفع نامیده می‌­شود. از این مدل در حوزه­‌های مسکن، خدمات استخدامی، مراقبت­‌های سلامتی و وام‌­های دانشجویی بهره برده می­‌شود. چیزی که باعث تمایز چنین موسسات غیرانتفاعی از برنامه­‌های بودجه‌­ای دولتی می‌­شود این است که ذینفعان حق انتخاب موسسه غیرانتفاعی که به آنها خدمات ارایه می‌­کند را دارند.

۸- بازیافت‌­کننده منابع

برخی از سازمان‌­های غیرانتفاعی که با جمع‌­آوری کمک­‌ها از شرکت‌­ها و اشخاص، و سپس توزیع کالاهای اهدایی به گیرندگان بی‌­بضاعتی که نمی‌توانستند آن را در بازار خریداری کنند، رشد کرده و بزرگ شده‌­اند. موسسات غیرانتفاعی که این نوع برنامه‌ها را اجرا می‌کنند از مدل بودجه­‌ای استفاده می­‌کنند که ما آن را بازیافت‌­کننده منابع می‌نامیم. کسب و کارها مایل هستند این کالاها را اهدا کنند، زیرا در غیر این صورت هدر می‌­روند (به عنوان مثال غذاهایی با تاریخ انقضا). بخش عظیمی از بازیافت‌­کنندگان منابع درگیر برنامه‌­های غذایی، کشاورزی، پزشکی و تغذیه­‌ای هستند و اغلب در سطح بین‌­المللی فعالیت می­‌کنند.

۹- بازارساز

بعضی از موسسات غیرانتفاعی خدماتی ارایه می‌­کنند که یک اهدا نوع‌­دوستی را دربرمی‌­گیرد. حتی اگر پولی برای پرداخت هزینه خدمات در دسترس باشد، انجام آن برای سازمان­‌های انتفاعی غیراخلاقی یا غیرقانونی است. سازمان­‌های غیرانتفاعی که این خدمات را ارایه می­‌کنند از مدل بودجه‌­ای استفاده می‌­کنند که «بازارساز» نامیده می‌­شود. اهدای عضو یکی از نمونه‌­هایی است که بازارسازان در آن فعالیت می‌­کنند. تقاضا برای اعضای بدن انسان وجود دارد اما فروش آنها غیرقانونی است. این موسسات غیرانتفاعی بیشتر درآمد خود را از محل کارمزد یا کمک‌­های مالی که به طور مستقیم با فعالیت‌­های آنها مرتبط است، به دست می‌­آورند. بیشتر بازارسازان در حوزه­ بهداشت و بیماری فعالیت می‌­کنند، اما برخی از آنها در حوزه حفاظت از محیط­ زیست نیز فعالیت می­‌کنند.

۱۰- ملی‌گرای محلی

تعدادی از سازمان‌­های غیرانتفاعی وجود دارند که از طریق ایجاد شبکه ملی فعالیت‌­های محلی بزرگ شده­‌اند. این موسسات غیرانتفاعی از مدل بودجه‌­ای پیروی می­‌کنند که «ملی­‌گرای محلی» نامیده می­‌شود. این سازمان‌­ها روی موضوعاتی که برای جوامع محلی در سراسر کشور مهم هستند، و دولت به تنهایی نمی‌­تواند آن مشکلات را حل کند، فعالیت می­‌کنند. بیشتر پول برای برنامه‌­ها به صورت محلی و غالبا از طریق کمک‌­های فردی یا شرکتی و رویدادهای خاص جمع‌­آوری می­‌شود.

استراتژی سازمان‌­های غیرانتفاعی

در شرایط اقتصادی کنونی رهبران غیرانتفاعی­‌ها همه جا به دنبال یافتن پول هستند و این موضوع باعث می‌­شود برخی از سازمان­‌های غیرانتفاعی از مسیر اصلی خود دور شوند. بسیار مهم است که رهبران سازمان‌­های غیرانتفاعی در زمان­ دشواری‌­ها، استراتژی بودجه‌­ای خود را دقیق بررسی کنند و در مورد نحوه جمع‌­آوری پول نظم و انضباط داشته باشند. مسیرهای بودجه‌­ای که سازمان­‌های غیرانتفاعی طی می­‌کنند متفاوت خواهد بود و همه آنها از مدل‌­هایی بهره نمی‌­برند که از برنامه­‌های بزرگ پشتیبانی کنند. اما خبر خوب این است که همه سازمان­‌های غیرانتفاعی می‌­توانند از شفافیت بیشتری در مورد موثرترین مدل بودجه‌­ای خود بهره­‌مند شوند و امکان توسعه مدل­‌هایی برای جمع‌­آوری مقدار زیادی پول برای برخی از سازمان­‌های غیرانتفاعی وجود دارد. در حالی که نگاه جامعه برای حل مشکلات مهم خود به بخش غیرانتفاعی و نیکوکاری است، درک واقعی مدل­‌های بودجه‌­ای برای تحقق این آرزوها اهمیت بیشتری پیدا می‌­کند.

 

آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
در حال ثبت ...
نظر شما ثبت شد. از مشارکت شما سپاسگزاریم.
این مطلب را به اشتراک بگذارید:


دیدگاه خود را بنویسید:

با استفاده‌ی کم‌تر از کاغذ؛ در مراقبت از محیط‌زیست سهیم باشیم.

تمامی حقوق معنوی مالكیت این مطلب برای موسسه افرا محفوظ است.
https://afraway.org